Okres szkoły średniej to czas, w którym zaczyna się dostrzegać coraz więcej aspektów świata dorosłych, które przestają mieć sens. Dorastając, zaczynamy zauważać zachowania i zjawiska, które do tej pory uważaliśmy za zwykłe, a które w rzeczywistości okazują się dziwaczne, a czasem wręcz bezprzedmiotowe. Czy to po prostu nastoletni bunt? Potrzeba zaprzeczenia temu, co zastane? Być może częściowo tak, ale twoja niezgoda na świat, to też ogromna siła i napęd do zmian. Jako nastolatek też możesz mieć wpływ na świat.

Oglądając otaczający nas świat widzimy zupełnie niezrozumiałe zachowania polityków, zarówno tych działających lokalnie, jak i na najwyższych szczeblach władzy, dziwne inicjatywy szkół oraz innych organizacji, a w końcu, w mikroskali, także zachowania naszych rodziców, które niejednokrotnie wydają się pozbawione sensu. Po zauważeniu takiej niespójności w świecie najstępuje fala złości. Niektórzy z zapamiętaniem opowiadają o zaobserwowanej kwestii swoim znajomym, inni dają upust swoim emocjom w mediach społecznościowych. Problem polega jednak na tym, że rzadko kiedy coś z tego wynika. Pokolenie naszych rodziców z dużą dozą prawdopodobieństwa również kontestowało wiele zachowań, które dziś samo powiela.

Brakuje inicjatywy.

Jesteś młody, więc nie masz wpływu?

Czasem wydaje się, że mając kilkanaście lat i tak nie będzie się miało wpływu na świat dorosłych. Przecież nik nie posłucha nastolatka. Przecież trzeba mieć dyplom, doświadczenie, kontakty… Prawda jest jednak inna: to nie wiek decyduje o sile działania, tylko chęć i odwaga, by coś zmienić.

Koronnym przykładem jest Mark Zuckerberg, który założył Facebooka mając zaledwie 19 lat. Przykładów nie trzeba jednak szukać tylko na amerykańskim, bądź co bądź dość odległym, podwórku.

Nie trzeba szukać daleko. Zofia Kierner, założycielka fundacji Girls Future Ready, zaczęła działać, gdy zauważyła, że nauczanie angielskiego w Polsce działa inaczej niż w Finlandii, gdzie się przeprowadziła jako dziecko. Dziś jej fundacja dotarła do ponad 90 000 młodych dziewczyn, a Zosia inspiruje i pokazuje, że jedno spostrzeżenie może przerodzić się w ogromny ruch społeczny. Jeśli chcesz przeczytać więcej o działalności fundacji, zapraszam do przeczytania wywiadu, który znajdziesz tu.

Równie inspirująca jest Marta Gajda, która w gimnazjum założyła młodzieżową radę swojej miejscowości. Od tego momentu angażuje się w projekty społeczne, odbywa staże w instytucjach międzynarodowych i udowadnia, że inicjatywa podejmowana lokalnie może otworzyć drzwi do świata, o którym inni tylko marzą.

Małe działania mają duże znaczenie

Nie zawsze, żeby mieć wpływ na świat, trzeba od razu sięgać tak daleko. Warto zacząć od małych, osiąglanych inicjatyw, które nie przytłaczają i pozwalają realnie coś zmienić. Wyświechtane założenie „jutro zmienię świat” brzmi wspaniale, ale jest tak ogólne, że niemal niemożliwe do zrealizowania. Lepiej wybrać konkretny problem lub cel, który możesz faktycznie ruszyć i spróbować go poprawić. Świat łatwiej zmieniać małymi krokami.

Czasami wystarczy zorganizować zbiórkę w szkole, zauważyć problem w okolicy i zaprojektować projekt w ramach Olimpiady Zowlnionych z Teorii, który będzie miał na celu rozwiązanie go, napisać list do lokalnych władz, zwracając uwagę na coś, co nie działa.

Zaangażowanie buduje przyszłość, także twoją

Zmienianie świata to nie tylko inwestycja w społeczność, okolicę… to też inwestycja w siebie. Robiąc krok w stronę rozwiązania trapiącej cię kwestii, rozpoczniesz niesamowitą przygodę, która nauczy cię wielu ważnych umiejętności. Po pierwsze nauczysz się definiować problem, postawisz pierwsze kroki w planowaniu projektów, zobaczysz jak wiele spraw wygląda w praktyce. Każdy mały projekt to szansa, żeby rozwijać siebie i swoją pewność siebie.

Pamiętaj, że świat nie zmieni się „sam”. Pamiętaj, że masz wpływ, jeśli coś Cię denerwuje, co zrobisz, żeby to zmienić?

Sfinansowane ze środków UE. Wyrażone poglądy i opinie są jedynie opiniami autora lub autorów i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy i opinie Unii Europejskiej lub Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji. Unia Europejska ani podmiot udzielający dotacji nie ponoszą za nie odpowiedzialności.